DCIM100GOPROG0014299.

Krótka historia powstania Domu Pielgrzyma

Organizowane od roku 1764 obchody kalwaryjskie ściągały na Górę św. Anny coraz większą rzeszę pielgrzymów, dla których potrzebne było zakwaterowanie. Od samego początku franciszkanie usiłowali wyprosić u rodziny de Gaschin budowę domu dla pielgrzymów. Projekt i prośba długo czekały na realizację. W roku 1929 Ojciec Feliks Koss podjął się budowy Domu Pielgrzyma. Pieniądze na ten cel pozyskiwał z wielu źródeł – między innymi ze składek pielgrzymów, od darczyńców. Zdobyte w ten sposób pieniądze pozwoliły na ukończenie budowy w 1938 roku. W budowę zaangażowali się także mieszkańcy pobliskich okolic, pomagając zwozić swoimi wozami materiały potrzebne na budowę domu. Krótko po ukończeniu budowy, budynek został przejęty przez władze hitlerowskie i podczas II wojny światowej służył jako szpital wojskowy, co uratowało budynek od zniszczeń od działań wojennych. Muzeum misyjne, które miało swoją siedzibę w Domu Pielgrzyma zostało skonfiskowane. Po zakończeniu wojny udało się franciszkanom odzyskać budynek, który zaczął pełnić swoją rolę, taką do jakiej został zbudowany. służy przybywającym tu pielgrzymom jako baza noclegowa i gastronomiczna, jest także zabytkiem jako przykład architektury modernistycznej. W 1989 roku podjęto decyzję o rozbudowie Domu Pielgrzyma – powstało skrzydło wschodnie z pokojami z łazienkami i salami konferencyjnymi.